Yokluğun

O kadar ağır ki yokluğun. Bi an nefesim kesilir gibi oluyor.Hani küslük olsa en azından hayatta der avurturdum kendimi.Ama öldün.O kapıdan çıkmayacaksın bi daha. Sesin yok artık.Böyle seslensem sana arkandan efendim desen.Yoksun tamam biliyorum.O sokağın başında görünsen yine , yavaş yavaş yürüsen aşağı doğru yanımdan geçerken göz kırparak selam versen yine.Adımı söyleyemesen yine ama söz bu sefer dalga geçmem kocaman gülümserim yüzüne.Hani bi gün bi keresinde karne günü eve dönerken yolda caddeye çok yakın yürüyordun. Dikkat etsene ölücen demiştim sana.Benim karnemle senin karneni karşılaştırıyorduk bana demiştin ki '' ben ölmem ''. Yalan mı söyledin ?