Birilerinin yokluğu diye bi şey var. O'nsuzluk, küfür gibi.Çıksana be adam aklımdan. Evin barkın yok mu senin her gece ne diye aklımda sabahlıyorsun. Git işte işine.Çık hayatımdan.Ben çıkaramıyorum sen çık.Git. Ne diye öyle bakıp aklımı alıyorsun. Ne diye öyle gülüp ruhumu kölen yapıyorsun.Sevdirmesene kendini.Sevmek istemiyorum seni.Acını da çekmek istemiyorum.Bakmak istemiyorum saatlerce fotoğraflarına.Ezberlemek istemiyorum bakışını gülüşünü.Saat olmuş sabahın 4ü ne işin var senin bu saatte benim göz yaşlarımda.Düşünmek istemiyorum kimlere dokunduğunu.Kimleri hissettiğini düşünmek istemiyorum.Bak kaç saat oldu tek bir fotoğrafına bakıyorum. Göğsümün ortasında bi boşluk var bi soğukluk var tarifi imkansız. Allah kahretsin.İki parmağının arasındaki sigara olsam dudaklarının arasında yansam mezarım olsan ya. Ruhumu öldürüyorsun genç adam.Gülünce çıkan gamzelerini, tebessüm ederken bile hafiften beliren o gamzelerini, sigaranın dumanını üflerken çeneni yukarı kaldırıp gözlerini kısışını, alnından düşen saçlarını avucunla yukarı kaldırışını, ufacık bi hediyeyle çocuk gibi mutlu oluşunu biliyorum ben senin. Gözlerinin doluşunu biliyorum. Canın yandığında acısını, göğsümün ortasına saplanan cam kırıklarını biliyorum.
Hiç yorum yok:
Yorum Gönder